اخوان ثالث و یاس، ترجمه آی اس آی متون ادبی - خدمات ترجمه لبخند
کلمات کلیدی و معادل انگلیسی
  • شعر اخوان
  • Akhavan’s poem
  • سرخوردگی
  • despair
  • یاس
  • Repression
  • حالت های روانی
  • psychological states<
  • ناهنجاری های جامعه
  • disorders in the society
  • مباحث اجتماعی
  • social matters
  • شعرای معاصر ایران
  • Iran contemporary poets
  • درک
  • >perception
  • کاستی ها
  • imperfections
  • انزوا
  • seclusion
  • چاپلوسی
  • hypocrisy
  • پوچ انگاری
  • absurdity
واکاوی بروز یاس در شعر اخوان
یاس و سرخوردگی از حالت های روانی است که میتواند در برهه ای از زندگی یا تمامی آن، تفکرات یک شخص را تحت تاثیر خود قرار دهد. منشاء یاس را هم در اندیشه های فلسفی و هم در ناهنجاری های جامعه می توان جستجو کرد. اخوان ثالث از شعرای معاصر ایران است که بیشترین بسامد یاس را میتوان در آثار او مشاهده کرد. این مقاله ثابت شده است که سرخوردگی های این شاعر را عموما مباحث اجتماعی تشکیل میدهد. اخوان ثابت به سبب دید عمیقی که نسبت به اطراف خود داشت، خود را در دنیایی پر از کاستی ها میدید. این درک از جامعه سبب شده بود که دنیایی را که شاعر به تصویر میکشید دنیایی سیاه و آکنده از دلسردی باشد. جامعه ی فرا روی شاعر، تمامی اندیشمندان را وادار به سکومت و انزوا کرده بود. علاوه بر آن، دروغ، نفاق و چاپلوسی عرصه را بر ازادگان تنگ میکرد. شاعر خود را در دنیای میدید که فقر بر آن سایه افکنده بود. همه ی آنچه که در مقابل دیدگاه اخوان قرار داشت، نوعی احساس پوچ انگاری در او به وجود آورد که در تمامی آثارش آشکار است.
The roots of despair in Akhavan’s poem
Repression and despair are psychological states that may emerge at specific stages or throughout the life and affect one’s thoughts. The root of hopelessness can be found in philosophical thoughts and disorders in the society. Disappointment in Akhavan’s poems (the Iranian contemporary poet) is frequent and more than that of other contemporary poems. It is proved here that repressions of the poet are mostly limited to social matters. Because of the deep insight into his environment, the poet finds himself in a world full of imperfections and shortages. This perception of the society creates a dark and despondent world for the poet. In the society, as seen by the poet, the thinkers have become voiceless and been pushed into seclusion. Moreover, falsehood, hypocrisy, and flattery have encircled the free people and the poet finds himself in a world under the shadow of poverty. Akhavan’s perspective gives him a sense of absurdity, which is clearly reflected in his works.
کتاب جامع بهادرخانی با موضوع نورشناسی، شرح و نقد - نمونه ترجمه آی اس آی چکیده
کلمات کلیدی و معادل انگلیسی
  • بهادرخانی
  • Bahadorkkhani
  • نورشناسي
  • extramission
  • دوره اسلامي
  • Islamic era
  • رياضيات اقليدسی
  • Euclidean mathematics
  • نجومی
  • astronomical
  • مصادیق
  • instances
  • شبه قاره
  • India
  • فلسفي
  • philosophical
  • فرضیه‌
  • hypothesis
در این مقاله فصل دوم از کتاب جامع بهادرخانی با موضوع نورشناسی برای شرح و نقد برگزیده شده است. سوال مبنایی این مقاله بررسي ميزان اثرپذيري نورشناسي جامع بهادرخانی از مكاتب قديم و جديد است. فرضیه اصلی این است که جامع بهادرخاني با وجود تمام پیشرفت‌های حاصل شده در نورشناسی جدید، همچنان بر اساس متون نورشناسي هندسي دوره يوناني و دوره اسلامي موجود در زمان خود به نورشناسي مي‌نگرد و پافراتر از رياضيات اقليدسی نمي‌گذارد. این در حالی است که بر اساس مصادیقی از روابط هندسی و آخرین اکتشافات نجومی که جونپوری در کتاب خود بدان اشاره می‌کند، احتمالا او از آخرين تحولات نورشناسي هندسي جديد زمان خود نیز مطلع بوده است. حال بر اساس این فرضیه اصلی، فرضیه‌ دیگری نیز به ذهن خطور می‌کند و آن اینکه: نورشناسي به طور خاص و ریاضی به طور عام شامل حساب، هندسه، نجوم و نورشناسی، در قرن نوزده ميلادي شبه قاره بيشتر جنبه هندسي داشته و از عمق فلسفي بي‌بهره بوده است.
The present article discusses and criticizes chapter two of Bahadorkkhani Comprehensive Book on extramission. The basic question of the study is the extent to which the new book of the author is under influence of his old book of comprehensive extramission. The main hypothesis is that despite all scientific advances in new extramission, Bahadorkhani’s Comprehensive Book still relies on extramission theory of ancient Greece and his Islamic era and does not step beyond Euclidean mathematics. It is notableو based on the instances of geometric relationships and the lasted astronomical discoveries brought in Jonpouri’s bookو that Bahadorkhani probably was aware of the latest advances in new geometric extramission. Following this hypothesis led us to another one that states, extramission specifically and mathematics that cover arithmetic, astronomy, and extramission had a strong geometric aspect in the India of 19th century without deep philosophical aspects.
دانشمندان دوران اسلامی همچون ابن هثیم، بیرونی، و خازنی- نمونه ترجمه آی اس آی چکیده
کلمات کلیدی و معادل انگلیسی
  • تاریخ علوم دوره اسلامی
  • history of Islamic science<
  • رازی
  • Al-Razi
  • ابن¬هیثم
  • Ibn Al-Haisam
  • بیرونی
  • Al-Biruni
  • خازنی
  • Khazani
  • تجربه¬گرایی مدرن
  • modern empiricism
  • تمدن اسلامی
  • Islamic civilization
  • ارسطو
  • Aristotle
  • رویکرد تجربیه‌
  • empirical approach
  • دانشمندان
  • scholars
  • تجربه¬گرایی
  • empiricism
  • یونان
  • Greece
  • نظام عقلیِ
  • rational system
  • مشاهده ی غیرفعال
  • passive observation
  • قیاس
  • deductio
  • استقراء
  • induction
  • جهان‌
  • universe
در بررسی تاریخ علوم دوره اسلامی به رویکردی خاص در آثار برخی از دانشمندان دوره¬ی اسلامی، همچون رازی، ابن¬هیثم، بیرونی و خازنی برمی¬خوریم که شباهت¬هایی هرچند اندک با تجربه¬گرایی مدرن دارد. این افراد که در دوره کوتاهی به فاصله 300 سال از نیمه¬ی قرن سوم تا نیمه¬ی قرن ششم هجری و تقریبا همزمان با عصر طلاییِ تمدن اسلامی می¬زیستند، غالبا در آثار خود به نقد آثار پیشینیان و به¬ویژه ارسطو پرداخته و در صورت عدم همخوانی نظراتِ پیشینیان با تجربیات آنان، از رد این نظرات ابایی نداشتند. در این پژوهش روش علمی متفاوت این دانشمندان با سیر کلی جریان علم در تمدن اسلامی، «رویکرد تجربی» خوانده می¬شود. «رویکردِ تجربی» متفاوت با «تجربه¬گرایی» و به معنای نگاهی خاص در فعالیت¬های علمی در نظر گرفته شده که می¬توان پیشینه آن را با کمی اغماض تا دوره یونانی بسط داد. این رویکرد را می¬توان به معنای استفاده از مشاهده و تجربه¬ی شخصی (در برابر پیروی کورکورانه از یک نظام عقلیِ به¬هم-پیوسته)، آزمایش (در برابر مشاهده¬ی غیرفعال) و استقراء (در برابر قیاس) در فعالیت¬های علمی تعریف کرد. گفتنی است که اتخاذ این رویکرد در فعالیت¬های علمی منافاتی با پیروی از برخی پارادایم¬های نظامِ ارسطویی و حتی اعتقاد به متافیزیک ندارد. رویکرد تجربی، با تعریفی که از آن ارائه شد، به زعم نگارنده یک جریان نسبتاً مغفول و ناشناخته در تاریخ علوم دوره اسلامی است و دانشمندان دارای رویکرد مذکور نیز آن¬گونه که واقعا می¬اندیشیدند¬ و به جهان نگاه می¬کردند، شناخته نشده¬اند. در این پژوهش علاوه بر بررسی تاریخی رویکرد تجربی در تمدن اسلامی و تبیین اصول و روش¬های آن، نگارنده بر آن است که با انتخاب بیرونی به عنوان نماینده دانشمندان دارای رویکرد تجربی، و بررسی آثار وی «از نگاه خودش»، کیفیت رویکردِ تجربی را در آثار و جایگاه «تجربه»، «عقل» و «ایمان» را در ساختار تفکر او مشخص نماید
Surveys of the history of Islamic science highlight a specific approach in the works of some Islamic scholars like Al-Razi, Ibn Al-Haisam, Al-Biruni, and Al-Khazani, which has common features, although a few, with modern empiricism. These scholars lived during the golden age of Islamic civilization between the mid-3rd and mid-6th centuries A.H. (300 years). Their works are featured with criticizing works of the scholars of the past like Aristotle and they would not hesitated rejecting the ideas that were not consistent with their experiences. This scientific method of these scholars, which is different from the mainstream scientific works of the Islamic civilization, in present paper is called “empirical approach”. Empirical approach is different from empiricism and refers to following a specific point of view in scientific endeavors. Regardless of some doubts, the roots of this approach can be traced back to ancient Greece. The approach implies using personal observations and experiences (in contrast to following an integrated and continuous rational system), experimentation (in contrast to passive observation), and induction (in contrast to deduction) in academic works. Notable is that adopting this approach in scientific activities is not in conflict with following some of Aristotle’s paradigms or even believe in metaphysics. Empirical approach, given the definition and from the authors’ point of view, is a relatively neglected and unknown approach in the history of science of Islamic era. Consequently, the scientists who followed this approach in their works are not known with their ways of thinking and observing the universe. In addition to surveying historical approach in Islamic civilization and elaborating on the principles and methods, the author (from his point of view) tries to examine the works of Birouni, as representative of empirical approach scientists, and uncover the quality of empirical approach in his works and role of experience, reason, and faith in Birounit’s though framework.
کانال تلگرام ترجمه لبخند برای مطالعه بیشتر در مورد نگارش آکادمیک و نکات مهم به کانال تلگرامی ما مراجعه کنید.